Ben Seni En Çok Beni Severken Sevdim

 Ben seni en çok beni severken sevdim ve sen beni hep sevdin bu yüzden ben de seni hep en çok sevdim. Ben seni yağmur damlaları toprağa düştükçe daha çok sevdim. Bardağa çay doldurdukça ve şairler şiir yazdıkça özledim ben seni. Güneş doğup battıkça, ay geceye selam durdukça ve karanlıklar dağıldıkça düşledim ben seni. Denizler dalgalandıkça, balıklar nefes aldıkça ve rüzgârda yapraklar sallandıkça daha çok bağlandım sana senin yüzünden. Hem senin yüzünden hem yüzünün güzelliğinden. Güzellik yalan olacak belki bir gün yaş gittikçe toprağa doğru ama ben senin yüzünde gölgelenen güzel ruhunu da sevdim; karlar eridikçe kuşlar ötüştükçe, sarmaşıklar sarıldıkça. Ben seni sevmek için hiç bahane aramadım, ne gerek var ki. Bulutlar parçalı da olsa, hava kapalı da olsa, güneş alnıma alnıma da vursa severim ben seni; işte bahane. Bir vücudu aydınlatan güneş vardır bir de içimi, ruhumu. İşte içimdeki güneş sen olduğun için karanlıkta da severim seni, karda da kışta da. Sen sevilmeye en layıksın diye severim ben seni, seni sevmekle ben şereflenirim, sen de beni sevince ölümsüzlükle bütünleşirim. Her kalp atışımda severim ben seni, ağzımdan her ses çıkışında da, gözümden yaş akışında, bir çocuğun masum bakışında özlerim seni her çiçek kokuşunda ve her ânın anı oluşunda severim seni, özlerim seni. Bahaneye gerek yok, söze gerek yok başka, seni seviyorum cennet dolusu bir aşkla.

Yazan Biricik Kardeşim :SEZER ÖZER