Çay umurumda değil

                     Ben seninle soğuk havaları da sevdim. Önceden nefret ederdim, çünkü çayım daha çabuk soğurdu. Kıyamazdım ki onu içmeye, onun için yudum yudum ıslatırdım yüreğimi çayla, damla damla ısıtırdım. Sonra soğurdu ben de sinir olurdum. Ama seni sevdim seveli soğuk havaları da sevdim. Çay umurumda değil, çünkü içimi artık seninle ısıtıyorum, tabii sen yanımdayken. Yokken de sevdan ve hasretin ısıtıyor zaten. Üstelik hiç soğumuyor senin sevdan biliyor musun!? En çok da elimi ısıtmak için iki elinin arasında ovuşturman sevdirdi bana soğukları ve sen yokken sırf hatırlatıyor diye seni, seviyorum namussuz soğukları. Belirdin ya el ele değmesinin, tutuşmanın gerçek anlamını ve değerini; öyle tutup ısıtırdın ellerimi. Benimsin, seninim demekti. Güven bana hep yanındayım, seninleyim demekti. Bu eller benim değil senin tıpkı kalbim gibi demekti ve sen yine ısıtırdın ellerimi ellerinde. Değeri yerlere atılmış anlamı çiğnenmiş olsa da biz gerçek değerini bilirdik. AH AH! İçim yandı hasretinden en iyisi ben biraz çay serpeyim ateşime.       

Biricik Kardeşim: SEZER ÖZER